"Taniec śmierci "

Taniec śmierci - tak nazwał Kołodziej jeden z najkoszmarniejszych apeli. Ten apel to nie normalna "stójka", a niekończący się bieg dziewięciotysięcznego tłumu więźniów dookoła placu apelowego. Padał deszcz ze śniegiem. Wiał silny wiatr. Straszne błoto. Kto osłabł, padał. Został w to błoto wgnieciony, stratowany tysiącami drewniaków. Biegnący tłum nie mógł się na chwilę zatrzymać. Kołodziej mówi, że do dzisiaj nie wie, czy nie zdeptał w tym oszalałym tańcu śmierci jakiegoś współwięźnia. Czy nie jest współwinnym śmierci kolegi.